Will it be a better viewpoint, or you'll have to watch it through the bars on the window? It is impossible to draw any conclusions, because we are different people and you might find something different inside.

I apologise for writing this review in such way, like it's some kind of weird riddle, but this is the only right way in this specific case.
Because in the end there's not much of a game in this game.
Everything here is about a way of narration, and about how it paints the whole experience. The Beginner's Guide is just that, a reason to think for a moment, an experience. And to be honest, very ambivalent in my case, but I believe it was intended to leave such feeling.
This short review tells everything and nothing about this unique production, and still - this is the fairest way to describe this game.
Go for it, and experience The Beginner's Guide on your own. It's simply worth a bit of attention, and you might be surprised by what you'll find at the end of it.

Bene facit, qui ex aliorum erroribus sibi exemplum sumit.
Jeśli więc nie miałeś jeszcze okazji w SUPERHOT zagrać, to nie powielaj mojego błędu - nie odkładaj tej gry na później.

Najczęściej wstępnie oglądając grę przed zakupem, wiemy czego się po niej spodziewać, prawda?
Cóż, nie tym razem.
Przez bardzo długi czas byłem przekonany, że SUPERHOT to głupiutki shooter, którego jedynymi wyróżniającymi się elementami jest rzucająca się w oczy nieszablonowa szata graficzna, a także mechanizm kontroli upływu czasu. Skala błędu w którym tkwiłem okazała się tak wielka, że wręcz niemierzalna. Owszem, strona wizualna i sama mechanika rozgrywki mogą z całą pewnością zostać uznane za innowacyjne i dobrze skrojone, ale to nie one wysuwają się tutaj na pierwszy plan (o czym za chwilę). Co ciekawe zabawa koncepcją i mechanikami jest doskonale poprowadzona i wyważona, eksponuje atuty, ale jednocześnie nie eksploatuje ich nadmiernie, kończąc się nim formuła rozgrywki stanie się męcząca i wtórna. Jednak to nie grafika i mechanika grają tutaj pierwsze skrzypce, przy początkowym kontakcie gracza z produkcją rodzimego studia SUPERHOT Team.
Bo SUPERHOT na pierwszym miejscu fabułą stoi, krótką, wręcz skondensowaną do raptem dwóch godzin rozgrywki. Długość rozgrywki nie jest jednak w tym przypadku wadą, a jest wręcz zaletą, bo nie przeszkadza to grze, by ta w sposób mocny czy wręcz obrazoburczy, pokazała graczowi świat i strukturę społeczeństwa z perspektywy, która każdego zmusi do choć krótkiej chwili refleksji. Jeśli miałbym porównać SUPERHOT do czegoś już mi znanego, to powiedziałbym, że jest to zręczne połączenie Orwellowskiej dystopii z poziomem przekazu i narracji, które pamiętam z "The Stanley Parable". Zdecydowanie jest to doświadczenie, które każdy powinien poznać własnym umysłem, a nie na podstawie spoilerów.
Jeśli jednak komuś będzie mało SUPERHOT, to warto zaznaczyć, że po przejściu gry odblokowany zostaje tryb wyzwań, Dzięki niemu otrzymujemy kilka, a nawet kilkadziesiąt godzin rozgrywki, w tej jakże fantastycznej produkcji.
Dodatkowy olbrzymi plus za muzykę w napisach końcowych, bo "Psy Pawłowa" Republiki pasują tutaj idealnie.