Yaklaşık birkaç senedir saatler ile ilgileniyor ve onarım & tamirlerini gerçekleştiriyorum. Senelerin bana saatler hakkında öğrettiği tek şey insan oğlunun yaptığı her bir tasarım, hayal, plan ve birçoğu beşeriyatın biçimlendirilişinde bir ahenk ve bu ahenkin öznel olarak kusursuz olduğudur. İnsan oğlu düşünür, hayal eder, düşler ve ardından bir şeyler yapmaya başlar bu hayat için bu düzen, sistem akışı için hem kalbindekileri hemde aklındakileri aktarır o elindeki metale. Ardından ortaya belki birçoğu kimsenin anlamlandıramadığı birçoğunun ise o objeye baktığında kalp ritmlerini hızlandıran bir obje ortaya çıkartmıştır. Ardından sevinir, sevinir çünkü ilgi, alaka toplamıştır şahsında, kendisinde ve bu sevinç artar zaman aktıkça, başka metal parçaları eline geçtikçe başka objeler ortaya çıkartmaya, başka objeler oluşturmaya başlar elleri, aklı ve kalbi ile. Zaman geçtikçe geçer ardından bir noktaya gelir o oluşturucu. Geldiği nokta tamda zirvesidir o anda ve elindekileri görür yapabildiklerini, sevinir daha çok sevinir ve davamlılığını sürdürür elinden geldiğince. Ardından başka bir seviyeye geçer ve o objelerden hoşlanmayan, etkilenmeyen kimseler, diğer etkilenen kitleye göz diker ve onları izlemeye, izledikçe bazı şeyleri öğrenmeye başlarlar. Öğrendikleri şey: O metallere şekil veren adamın azmi, emeği, vizyonu ve misyonudur. Eskiden ilgi duymayan kişiler de etkilenirler bundan. Ardından kitle büyüdükçe büyür ve bu metalden objeler insan oğlunun gözünde her geçen gün daha çok değer kazanır, ardından bir noktaya daha gelinir. Bu nokta ise isimleşmedir. Bu olayı pek çok vizyonu temiz birey sevmez ve uzak durmaya çalışır o ismine saygı duyulmasını değil emeğine ilgi duyulmasını ister. İsimleşmenin ardından her geçen gün büyüme oranı geçmişe kıyasla artmaya ve işleri daha farklı boyutlara sürüklemeye başlar. Artık o eskisi kadar sevinmiyordur çünkü artık insanlar ona alın teri için saygı göstermiyor, ismi için değer veriyorlardır. Zaman akmaya devam eder ve artık her şey tek bir şey içindir: Kolumda bir ... marka saat bulunsa keşke. Durum bu noktaya gelir ve ardından üretici ne yazık ki bir şey yapamaz ve oluşturduğu sanata devam eder her ne kadar emeği göz ardı edilsede. Sonuç olarak arkadaşlarım bu karmaşık cilveli düzeni bir nebzede olsa keşfetmeyi başardım ve emektarın emeğine sonsuz saygımdan ötürü saatlere ve üretenlere karşın ilgi duyuyorum. Özet hikayem böyleydi. Okuduğunuz için teşekkürler.