W moim wieloletnim stażu gracza przeszedłem dużą ilość gier, jeśli jednak mam wskazać pozycje, które ukierunkowały moją przygodę w świecie komputerowej rozrywki to zaszczytne miejsce w czołówce zajmuje omawiany Return to Castle Wolfenstein.

Wiele lat temu, kiedy większości z was zapewne nie było na świecie, posiadałem komputer na którym katowałem gierki, które były w większości kiczowatymi platformówkami dostępnymi szeroko w kioskach i sklepach za grosze. Pewnego razu kuzyn przyniósł mi płytkę CD marki krzak wypaloną na jakiejś nagrywarce, na dysku było nabazgrane czarnym markerem "RTCW" zaś na papierowym opakowaniu klucz instalacyjny. Odpalenie tej gry bylo najbardziej innowacyjnym przeżyciem mojego prehistorycznego peceta, który leży już w częściach na strychu. Po miesiącach platformówek ten potwór gamingowy w końcu mógł się wykazać. Dodam, że RTCW to było moje pierwsze zetknięcie z gatunkiem FPS, co dla kilkuletniego dzieciaka było niesamowitym przeżyciem, tak, jeśli dobrze sięgam pamięcią w owym czasie miałem coś około 4 lat. Przed instalacją, RTCW znałem póki co jedynie z opowieści kuzyna, który katował ją dziesiątki razy, rozgrywkę opowiadał w taki sposób, że w mojej wyobraźni omawiany tytuł wyglądał conajmniej jak teraźniejszy tytuł AAA, no cóż, niestety troszkę się myliłem, dzisiaj jak to wspominam to uśmiech ciśnie się na twarz.

Cóż mogę rzec... Troszkę poleciałem po nostalgii, co racja to racja, żeby was zbytnio nie zanudzać wspomnieniami pora wspomnieć coś o faktycznym omawianym produkcie, na sam koniec recenzji zostawię dalszy ciąg mojego wspomnienia, mam nadzieję, że was to ciekawi, bo dam sobie głowę uciąć, że większość czytelników ma podobne ciekawe historie gamingowe z dzieciństwa. Może zechcecie się podzielić? :D

Historia ukazana w grze prezentuje nam alternatywną wizję II Wojny Światowej, według której naziści (steam ostatnio lubi cenzurować nazwę sprawców wojny, każdy wie jednak o kogo chodzi) prowadzą badania okultystyczne, polegające na wskrzeszeniu zmarłych, a także próbują przy pomocy najnowszej technologii stworzyć mechanicznego żołnierza, który pomoże przechylić wynik wojny na ich korzyść. Wcielamy się w amerykańskiego agenta polskiego pochodzenia - B.J Blazkowicza, który jest przetrzymywany w tytułowym zamku Wolfenstein, z którego stara się uciec, a także zinfiltrować obiekt i rozgryźć tajemnice oponentów.

Fabuła jest dobra, ale bądźmy szczerzy, to nie ona ma tutaj grać pierwsze skrzypce, tylko faktyczna rozgrywka, a ta jest...
cholernie satysfakcjonująca! Nawet po tylu latach w całość gra się świetnie, głównie przez przyjemną mechanikę strzelania, fizykę ciał naszych przeciwników, a także wybitną sztuczną inteligencję, ta gra jest wyzwaniem nawet na najłatwiejszym poziomie trudności, nie wspominając już o najtrudniejszym, którego nie polecam dla osób o słabych nerwach. Przeciwnicy zachowują się bardzo naturalnie, chowają się za osłonami przed ostrzałem, odrzucają granaty, próbują nas zajść z każdej strony, a także komunikują się ze sobą, atakując grupami. Gra jest ogromnym wyzwaniem, jest to staroszkolny shooter, w którym nie ma udogodnień znanych z teraźniejszych gier AAA, typu check-point, albo regeneracja zdrowia, gra nie wybacza błędów, musimy zaprzyjaźnić się z przyciskami quick-save i quick-load, zaś walkę trzeba dobrze przemyśleć, aby nie stracić całego zdrowia, w przeciwnym razie trzeba będzie szukać apteczek. Jeśli szukacie prawdziwego wyzwania w grach komputerowych to RTCW będzie idealną produkcją!

Jeśli chodzi o arsenał to mamy do dyspozycji masę broń, począwszy od noża, którym możemy dźgać przeciwników, kończąc na ogromnych karabinach - Venomie, który jest odpowiednikiem mini-guna i Tesli, rażącej oponentów prądem. Do dyspozycji oddano jeszcze m.in miotacz ognia, wyrzutnię rakiet, snajperki, karabiny szturmowe, a także granaty ręczne. Broni jest sporo i każda jest różnorodna, musimy dostosować gnat do sytuacji na polu bitwy, może czasem trzeba będzie poświęcić troszkę amunicji słabszej broni w walce z przeciwnikami ludzkimi, aby zaoszczędzić grubszy arsenał na wymagające walki z potworami bądź maszynami.

Przeciwnicy są również różnorodni, stawimy czoło podrzędnym żołnierzom, którzy nie wymagają szczególnej taktyki, wyjątkowo brutalnemu i wykwalifikowanemu oddziałowi kobiet, a także praktycznie nieszkodliwym naukowcom, jeśli chodzi o ludzkich przeciwników to tyle, jednak wisienką na torcie są oponenci fantastyczni. Będziemy mogli zmierzyć się ze skutkiem eksperymentów naszych głównych antagonistów (trzeba używać synonimów, bo steam blokuje to słówko xD) czyli z żywymi trupami i robotami. Rodzajów umarlaków jest kilka, najczęściej występujące odmiany mają topory i tarcze, którymi odbijają pociski, trzeba celować w nogi, inne przypominają mumie i wysyłają w naszym kierunku dystansowe czaszki, zabierające poziom życia, pojawia się także ognista odmiana mumii, którą można zaliczyć jako mini-bossa, nieumarli nie pojawią się za często, są bodajże w 3 etapach. Na naszej drodze staną roboty, lopery, zniekształcone stwory poruszające się niezwykle szybko i rażące nas prądem, a także wspomniany w opisie fabuły - super żołnierz, który jest niesamowicie wymagający - na bliskim dystansie razi prądem, na średnim strzela z mini-guna, zaś na dalekim używa wyrzutni rakiet.

Podsumowując, RTCW to wymagajcy, staroszkolny shooter z wyjątkowym klimatem, ciekawą alternatywną wizją II Wojny Światowej, różnorodnością w przeciwnikach i arsenale, błyszczący niezwykle zaawansowaną jak na datę wydania sztuczną inteligencją.Jest to zdecydowanie kamień milowy w historii gier komputerowych, a przede wszystkich gatunku FPS, mam z nią wiele wspomnień jak wielu z Was. Teraz pozostaje Nam - graczom, którym ta gra sprawiała masę frajdy w dzieciństwie, wracać raz po raz do tej interesującej produkcji i jedynie mieć nadzieję, że osoby, które nie miały przyjemności przejść tego cuda, wkrótce przejdą na jasną stronę mocy. Pozdrawiam! :D

Pamiętam, że dysk instalacyjny był bardzo rozbudowany i w trakcie instalacji ukazywał screeny z rozgrywki, w tle grała dosyć dynamiczna muzyka, jakże było moje zdziwienie, kiedy na jednym ze screenów zobaczyłem zbliżenie na potwory, które niesamowicie mnie przeraziły, miałem wtedy z 4 lata, zaciekawił mnie ten fakt, gdyż sądziłem, że to będzie historyczna gra. Na początku gry biegamy po zamku Wolfenstein i walczymy z ludźmi, po około 20 minutach dochodzimy do etapu, w którym musimy wysadzić dynamitem wejście do kaplicy, w której oponenci eksperymentowali nad wskrzeszeniem ciał zmarłych. Tutaj rozgrywka obróciła się o 180 stopni, zeszliśmy do podziemi, w tle przygrywał niepokojący ambient, a nieopodal była dziura w podłodze, na dole oponenci walczyli z atakującymi potworami, ten moment bardzo mnie przestraszył i bałem się wskoczyć do krypty xDDD To było straszne widzieć żywe trupy ryczące i szarżujące na nas, kiedy wcześniej miało się styczność jedynie z przyjaznymi platformówkami. Musiałem się przygotować mentalnie do dalszej rozgrywki, ale pamiętam, że dochodząc do krypty, zaczynałem grę od początku i przechodziłem kilka razy jedynie początkowe etapy, także moja rozgrywka trwała max 30 min i kończyła się na tej krypcie. Koszmar z dzieciństwa xDD

Jak wiemy, RTCW to wiekowa gra, przystosowana do systemu pokroju Windowsa XP, jednak po kilku minutach łatwej podmiany pliczków, możemy przystosować grę do stabilnego działania na nowszym sprzęcie, co więcej, w rozdzielczości FullHD/4K!
Odsyłam do świetnego poradnika: https://psteamcommunity.yuanyoumao.com/sharedfiles/filedetails/?id=738559758