23,5 saatlik oynanış süremden ve iki endingten sonra: (offline oynadığım için kayıt süresine aldırış etmeyin teşekkürler)

Önceki oyunun çıktığı daha bir yıl olmadan (* silenthill2 remake piyasaya çıkışı 8 ekim 2024) seriden ikinci bir oyun görmek gerçektende çok ilginç.
Özellikle marka bu kadar boşlanmışken önce Sh2 remake ve ardından bu oyun ile sanırsam geri dönüşü kesinleşti. Silenthill Hometown bekleyişteyim :3

Oyunun ilk önce çıkan combat görüntüleri ile tıpkı sh2 remake in combat görüntüleri gibi baya dalga geçildi. Evet gerçektende ham duruyordu ama hangi silenthill oyunun combatı iyiydi? Ya da hangimiz sadece canavar öldürmek için silenthill oynuyoruz ki? Silenthill hep gergin atmosferi ve tasarımlarıyla öne çıkan bir seriyidi. Silenthill f inde seriden geri kalan bir yanı yok hatta fazlası var. Oyunun lore-hikaye anlatış şekli 2 ile kapışır derecede.
Şahsımca 2> f> 3> 1> 4 ve diğerleri diyebilirim.

1960 japonyasının kırsallarında geçen bir oyun oynuyoruz. Silenthill dört yanı canavarlarla çevrili, sessiz tepesi olan yer değildir. Sırasında japon kırsalı sırasında bir odadır. Psikolojik buhranın olduğu yerdir silenthill. Japon kırsallarıda gayet korkutucu atmosferide sağlıyor ve oyuncuyu germeyi becerebiliyor. Dar kasaba sokakları, okul ve ev içlerini çok iyi yansıtmışlar sanki bir yaşanmışlık varmış gibi. Hemde bölüm olarakta ilginç diyebilirim. Dar kasaba sokakları makyajı çok iyi yapılmış lineer koridorlardan oluşuyor olsa da ilk oynanışta çok göze batmıyor. Atmosferi iyi yansıtıyor ve gezmesi incelemesi hoş yerler. Korkuluklu tarla ve ardından gelen okul kısımlarıda iyi level designları lakin geri kalan kısımlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Ev bölümü ortalama ve otherworld kısımları ise vasatın altı. Ev bölümü level designı olarak ilginç olsada bence yeteri kadar değişim göstermiyor ve sürekli aynı yerleri dönüyor hissi yaratıyor. Otherworld kısımları serinin öteki oyunlarında oynadığımız bölümlerin cehenemsi alternatif versiyonlarıyken bu oyunda torii kapıları ve tapınak içlerinden oluşuyor. Hani kasaba makyajı iyi yapılmış lineer koridorlar demiştim ya, bu otherworld kısımları ise sadece düz koridorlardan oluşuyor ve gezmesi tozması ilgi çekici değil. Öncelikle sürekli karanlık, tamam iç karartıcı ama bir süre sonra çok tekrara biniyor. Belki biraz midsommardan örnek alıp ortamın cıvıl cıvıl olduğu ama oyuncuyu atmosferiyle korkutan ve oyunun ana temasındaki çiçekli leveller tasarlanabilirmiş ama artık o fırsat kaçmış bir kere, ritüel düğün diye tilki önünden yürüyeceğimize tekinsiz bi kır bahçesinde yürüdüğümüzü düşünsenize çok ilgi çekici olabilirmiş.

Oyunun combatı sıkıcı, normal dünyada kırılabilen melee silahlar kullamıyorken otherworldte kırılmayan silahlar kullanıyoruz. Oyunda ateşli bir silah bulunmadığı için mermi aramak yerine kırılan sopamızın yerine yenisi aramaya itiyor. Bir iki yer dışında çok büyük hatalar yapmadığınız sürece kolay kolay silahsız kalmıyorsunuz zaten. Hinako 15 yaşında bir kız çocuğu ve nasıl öyle çekiç sallıyor anlayabilmiş değilim. Tamam metal boru olabilir de çekiç biraz absürt kaçmış ama bazı yerlerde koydumu oturtma olarak çok tatmin edici anlar çıkarabiliyor. Oyunun combatının neden böyle yapıldığını anlıyorum ama çok iyi bulmuyorum ve bir çözüm önerimde bulunmuyor maalesef ama souls like değil.
Levellerde keşffedilecek hiç bir şey yok oyun başından beri sürekli antik tarrak bulmaktan sıkıldım. Yalandan upgrade veren itemlerde bulabiliyorsunuz ama çok bir etkilerini gözlemlemedim.
Oyunun adımbaşı çıkan save noktaları kendimi güvende hissettiğim için oyunun korkutuculuğunu eksitmiş çünkü adım başı save aldım ve bir yerde ölsem hemen öldüğüm yere hiç birşey kaybetmeden dönebiliyordum, korkutuculuğu eksilten bir etken.

Canavarların dizaynları çok başarılı ama çeşidi çok az. En az iki kere dönmelik bir oyun için bu kadar az düşman çeşitliliği az geldi. Birde baya sünger gibiler oyunun yarısından sonra, vur vur ölmüyor ve üzerimize düzinelerce geliyoe. Kaçabildiğim herde combattan kaçındım.

Oyunun hikayesini anlamak içinde iki kere oynama fikri hoşuma gitsede 10 saat yerine 6 saat süren bir oyun olsa, ikinci hatta üçüncü kez dönmek için daha istekli olabilirdim belki ama 10 saat uzun geldi.

Bulmacalar zayıf geldi okul kısmında ki bulmaca ve korkuluk dışında ilginç başka hiç bulmaca yok. Hoş oyunun hikayesini anlamakta bir bulmaca gibi ama daha çok bulmaca görmek isterdim.

Uzun lafın kısası oyunu beğendim. Parasını hakkediyo bence, hikaye olarakta değindiği kısımları ve alt metinini beğendim. Müzikleri hoş, ses tasarımı başarılı. Hikayesi neredeyse en iyilerinden, en büyük falsosu combat kısmı ve otherworld ün level designları lakin oyun kendini oynattırıyor.

23,5 saatlik oynanış süremden ve iki endingten sonra: (offline oynadığım için kayıt süresine aldırış etmeyin teşekkürler) Önceki oyunun çıktığı daha bir yıl olmadan (* silenthill2 remake piyasaya çıkışı 8 ekim 2024) seriden ikinci bir oyun görmek gerçektende çok ilginç. Özellikle marka bu kadar boşlanmışken önce Sh2 remake ve ardından bu oyun ile sanırsam geri dönüşü kesinleşti. Silenthill Hometown bekleyişteyim :3 Oyunun ilk önce çıkan combat görüntüleri ile tıpkı sh2 remake in combat görüntüleri gibi baya dalga geçildi. Evet gerçektende ham duruyordu ama hangi silenthill oyunun combatı iyiydi? Ya da hangimiz sadece canavar öldürmek için silenthill oynuyoruz ki? Silenthill hep gergin atmosferi ve tasarımlarıyla öne çıkan bir seriyidi. Silenthill f inde seriden geri kalan bir yanı yok hatta fazlası var. Oyunun lore-hikaye anlatış şekli 2 ile kapışır derecede. Şahsımca 2> f> 3> 1> 4 ve diğerleri diyebilirim. 1960 japonyasının kırsallarında geçen bir oyun oynuyoruz. Silenthill dört yanı canavarlarla çevrili, sessiz tepesi olan yer değildir. Sırasında japon kırsalı sırasında bir odadır. Psikolojik buhranın olduğu yerdir silenthill. Japon kırsallarıda gayet korkutucu atmosferide sağlıyor ve oyuncuyu germeyi becerebiliyor. Dar kasaba sokakları, okul ve ev içlerini çok iyi yansıtmışlar sanki bir yaşanmışlık varmış gibi. Hemde bölüm olarakta ilginç diyebilirim. Dar kasaba sokakları makyajı çok iyi yapılmış lineer koridorlardan oluşuyor olsa da ilk oynanışta çok göze batmıyor. Atmosferi iyi yansıtıyor ve gezmesi incelemesi hoş yerler. Korkuluklu tarla ve ardından gelen okul kısımlarıda iyi level designları lakin geri kalan kısımlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Ev bölümü ortalama ve otherworld kısımları ise vasatın altı. Ev bölümü level designı olarak ilginç olsada bence yeteri kadar değişim göstermiyor ve sürekli aynı yerleri dönüyor hissi yaratıyor. Otherworld kısımları serinin öteki oyunlarında oynadığımız bölümlerin cehenemsi alternatif versiyonlarıyken bu oyunda torii kapıları ve tapınak içlerinden oluşuyor. Hani kasaba makyajı iyi yapılmış lineer koridorlar demiştim ya, bu otherworld kısımları ise sadece düz koridorlardan oluşuyor ve gezmesi tozması ilgi çekici değil. Öncelikle sürekli karanlık, tamam iç karartıcı ama bir süre sonra çok tekrara biniyor. Belki biraz midsommardan örnek alıp ortamın cıvıl cıvıl olduğu ama oyuncuyu atmosferiyle korkutan ve oyunun ana temasındaki çiçekli leveller tasarlanabilirmiş ama artık o fırsat kaçmış bir kere, ritüel düğün diye tilki önünden yürüyeceğimize tekinsiz bi kır bahçesinde yürüdüğümüzü düşünsenize çok ilgi çekici olabilirmiş. Oyunun combatı sıkıcı, normal dünyada kırılabilen melee silahlar kullamıyorken otherworldte kırılmayan silahlar kullanıyoruz. Oyunda ateşli bir silah bulunmadığı için mermi aramak yerine kırılan sopamızın yerine yenisi aramaya itiyor. Bir iki yer dışında çok büyük hatalar yapmadığınız sürece kolay kolay silahsız kalmıyorsunuz zaten. Hinako 15 yaşında bir kız çocuğu ve nasıl öyle çekiç sallıyor anlayabilmiş değilim. Tamam metal boru olabilir de çekiç biraz absürt kaçmış ama bazı yerlerde koydumu oturtma olarak çok tatmin edici anlar çıkarabiliyor. Oyunun combatının neden böyle yapıldığını anlıyorum ama çok iyi bulmuyorum ve bir çözüm önerimde bulunmuyor maalesef ama souls like değil. Levellerde keşffedilecek hiç bir şey yok oyun başından beri sürekli antik tarrak bulmaktan sıkıldım. Yalandan upgrade veren itemlerde bulabiliyorsunuz ama çok bir etkilerini gözlemlemedim. Oyunun adımbaşı çıkan save noktaları kendimi güvende hissettiğim için oyunun korkutuculuğunu eksitmiş çünkü adım başı save aldım ve bir yerde ölsem hemen öldüğüm yere hiç birşey kaybetmeden dönebiliyordum, korkutuculuğu eksilten bir etken. Canavarların dizaynları çok başarılı ama çeşidi çok az. En az iki kere dönmelik bir oyun için bu kadar az düşman çeşitliliği az geldi. Birde baya sünger gibiler oyunun yarısından sonra, vur vur ölmüyor ve üzerimize düzinelerce geliyoe. Kaçabildiğim herde combattan kaçındım. Oyunun hikayesini anlamak içinde iki kere oynama fikri hoşuma gitsede 10 saat yerine 6 saat süren bir oyun olsa, ikinci hatta üçüncü kez dönmek için daha istekli olabilirdim belki ama 10 saat uzun geldi. Bulmacalar zayıf geldi okul kısmında ki bulmaca ve korkuluk dışında ilginç başka hiç bulmaca yok. Hoş oyunun hikayesini anlamakta bir bulmaca gibi ama daha çok bulmaca görmek isterdim. Uzun lafın kısası oyunu beğendim. Parasını hakkediyo bence, hikaye olarakta değindiği kısımları ve alt metinini beğendim. Müzikleri hoş, ses tasarımı başarılı. Hikayesi neredeyse en iyilerinden, en büyük falsosu combat kısmı ve otherworld ün level designları lakin oyun kendini oynattırıyor.