Polski Fanepage Bastion !

Witamy
Grupa ta jak widzisz jest poświęcona grze bastion i zrzeszających ludzi którzy lubią tą grę. W najbliższym czasie planujemy na YT nakręć bastion z polskimi napisami A nawet dubbingować grę więc jeśli jesteś chętny do pomocy do dubbingu, posiadasz bardzo szeroką wiedzę na temat bastionu, wiesz jak pokombinować z plikami gry lub po prostu chcesz nam pomóc To Serdeczni zapraszamy ;]

查看全部

热门讨论

查看全部 (6)

近期公告

Zulf ANG

2013 年 10 月 31 日 - Daz | 0 条留言

Blue sky... thought Zulf, while the stars were beautifully shining. They were the silent witnesses of the event which they saw just few hours ago. Zulf didn't sleep well recently, if you could call the repetitive awakening in screams sleeping. He took a deep breath and got up. Behind him were the Hanging Gardens, the meeting place. You could see the misery in his brown eyes, and even bigger despair over what he has lost. He looked up to the stars as if he was searching for redemption. The wonderful blue stars... just like her eyes. Suddenly Zulf had heard cute laughter. It gave birth to his new hope, but as he turned around he had found out it was nothing at all. Maybe it was the wind, or is he starting to go insane? Once again, he lifted his eyes towards the stars, at least they stood in their place. Zulf stayed there for few hours. Was he waiting for his end, or maybe for his salvation? He was indifferent to whether he would perish or live, he only wanted to look into her eyes again, and hold her... hold his whole world. He felt the beating of her heart right by his... but in the end nothing will be able to give him the warmth inside his heart, as it's shattered. "My dearest..." he said "Your eyes were the colour of those stars." He suddenly clenched his hands and declared that someone will pay for this. But it didn't matter now. He closed his eyes, and he drove away into a world in which he felt that he was safe. "What was my past?" Zulf tried to remember beside the floating dust, and with his empty vision, he saw people who now were only stone. Poverty and hunger were the first words that he thinks of whenever he remembers his childhood. He barely remembers his parents, the plague took them away from him. Suddenly on his face appeared a slight smile. "The missionary took me to his home and raised me like his own son... he taught me... how to live. I have set myself a goal..." Zulf felt a light grasp on his arm, and had heard a voice full of compassion "We have to go, please."

了解更多

Zulf

2013 年 9 月 3 日 - Aga | 0 条留言

Niebieskie niebo... Pomyślał Zulf gwiazdy świeciły
swoim cudownym niebieskim blaskiem były milczącym
świadkiem wydarzenie które widziały przed kilkoma
godzinami. Ostatnio nie spał dobrze o ile można
nazwać snem ciągłe budzenie się z krzykiem i potem na
całym ciele.Wziął głęboki oddech i wstał. Za jego
plecami mieścił się wiszące ogrody miejsce spotkań...
Widać było w jego brązowych oczach głęboki smutek ale
i jeszcze większą rozpacz po tym co utracił. Patrzył na
gwiazdy tak jakby szukał w nich jakiegoś uratowania.
Cudowne niebieskie gwiazdy... zupełnie jak u mniej. Usłyszał
nagle słodki śmiech.Wrodziła się w nim nadzieje obrócił się ale
nic nie było to tylko wiatr a może on już postradał zmysły.Skierował
swój wzrok znowu na gwiazdy przynajmniej one zostały na swoim miejscu
. Stał na tym miejscu od kilku godzin Czy czekał on na swój koniec? Czy
może na ratunek?. Wszechogarniająca obojętności.było już mu wszystko jedno czy
umrze czy będzie dalej żyć po prostu chciał... po prostu chciał znowu spojrzeć
na te oczy, bez względu na konsekwencje. Objąć ją... objąć jego cały świat.
Kiedy czuł jej bijące serce przy swoim... Nic nie zdoła pocieszyć serca które
zostały tak mocno zranione.Moja najdroższa ... powiedział - Miałaś takie sam
kolor jak te gwiazdy.Jego dłonie za ścisły się gwałtownie w mocnym uścisku
Przeklęty zdołał tylko wycedzi Wiedział ze ktoś za to zapłaci Ale to się teraz nie
liczyło. Zamknął oczy i przeniósł się w świat wspomnie świat w którym czuł się bezpieczny.
Jaka była moja przeszłość próbował sobie przypomnieć pomiędzy unoszącym się pyłem i
pustym wzrokiem postaci które były teraz tylko kamieniami. Bieda, ubóstwo i głód.To
pierwsze słowa które przychodzą mu na myśl kiedy myśli o latach dziecięcych. Swoich
rodzice pamiętają ich jak przez mgłę zabrała ich okrutna zaraza...Nagle na jego
twarzy pojawił się delikatny uśmiech- Kochany misjonarz wziął mnie pod swój dach
i wychował jak swojego syna..Porostu Nauczył mnie... jak żyć. Wyznaczyłem sobie cel... Nagle poczuł na swoim ramieniu delikatny ucisk i głos pełen współczucia''we have to go plis ''

http://www.youtube.com/watch?v=aQbTQTZsbZs