Rorque_Lobah 最近的评测

ALE:
Solidna podstawa w mechanikach, wizualnie, jest jak powinno być, to nie jest gra dla szukających raytracingu w grach, pierwszy epizod, bardzo solidny, ale im dalej tym gorzej. W pewnym momencie do level designu dorwał się jakiś fan teleportowania przeciwników za plecami gracza, co może być zabawne gdy jest raz na kilka leveli, choć generalnie, nie powinno się tak robić, natomiast gdy jest to kilkanaście razy na level, a same levele są zaprojektowane tak, żeby gracz musiał bardzo intensywnie używać quick save, to znaczy że ktoś chyba zgłupiał. Stare wolfensteiny potrafiły jakoś pogodzić wysoki poziom trudności, uczciwość w designie poziomów, i nie zmuszanie gracza do zapisywania gry co 30 sekund. Były tam oczywiście inne błędy w designie, jak np. nie dawanie graczowi żadnych podpowiedzi gdzie mogą być ukryte sekrety, ale tu wizordum znowu ten błąd bardzo często (nie zawsze, ale często) wnosi na nowy poziom, bo sekrety potrafią być nie tylko ukryte tak, żeby nikt ich nie znalazł, ale są np. ukryte za podłogą z lawy, więc znowu, zmuszanie gracza żeby zapisał grę, "ostukał" ściany, w przypadku gdy to jednak nie tu, quick load i idziemy dalej. Kolejny błąd w designie, mapa, tak jak rozumiem to jak są rozbite levele na "poziomy", w końcu gra udaje korytarzówkę z czasów wolfensteina z paroma bajerami, tak nie rozumiem czemu mapa nie pokazuje dokąd dane drzwi nas poprowadzą, co w połączeniu z dość skomplikowaną architekturą leveli sprawia, że jak ktoś chce wygrzebać wszystkie sekrety, będzie błądził, chyba że ma fotograficzną pamięć. Na koniec dodam że finałowa walka jest nieuczciwa, tzn. design który jest oparty na szczęściu, a nie na umiejętnościach gracza to g...no nie design, bo trzeba mieć bardzo dużo szczęścia żeby przeżyć te hordy przeciwników, nie wleźć do lawy, i unikać fal ognia rzucanych przez bossa. Słabe to. Ocena pozytywna, trochę na zachęte, bo lubię gry tego typu (czyli modern wolfenstein3d like), a jest ich mało, liczę że twórcy wyciągną wnioski z błędów które wymieniłem

Jak ktoś nie ma sentymentu, bo grał w to dekady temu i mu się wzięło na wspominki, to raczej będzie się średnio bawił, gra się marnie zestarzała.

Z zalet, cieszę się że gra znowu jest powszechnie dostępna, był czas gdy była to jedna z moim ulubionych, przeszedłem ją przynajmniej 5 razy.

Z wad, to nie jest najlepszy remaster jaki nightdive zrobił.Tak, podbito rozdzielczość tekstur, ale nie poprawiono w wielu miejscach materiałów, modeli, i uvmap, więc paradoksalnie, często wyższe rozdzielczości ujawniają dość marne modele czy ograniczenia silnika, jak np. wiele elementów w grze ma porozciągane tekstury w grze, szczególnie widać na wszelkiego rodzaju urządzeniach gdzie tekstura ma okrągłe wyświetlacze czy elementy, na których rozciągnięcie bardzo widać, przy niższej rozdzielczości było to bardziej akceptowalne, i jedyny powód dla którego nie poprawiono tych uvmap jest taki, że tam nie ma uvmap i jest to jakaś projekcja z poziomu silnika.
Przeciwnicy w grze nigdy nie byli specjalnie bystrzy, ale z jakiegoś powodu wspominam tę grę jako trudniejszą, być może to kwestia tego, że grałem na mysz+klawiatura kiedyś, a teraz na padzie, a gra chyba była projektowana na pada. W każdym razie, jest absurdalnie łatwa jeżeli działa.
A często nie działa, np. miotacz ognia nie działa przez futrynę drzwi, tzn. drzwi są otwarte, po drugiej stronie stoi obcy, grzejesz w niego ogniem, ale to nic nie daje, tak samo, szczególnie małe odmiany, gdy się zabokują gdzieś przy ścianach często flamethrower na nie nie działa. Ludzie których spotykasz i dołączają do drużyny często blokują się na futrynach, drzwiach, z jakiegoś powodu sami nie potrafią bardzo często ich otworzyć.
Raz udało mi się zblokować grę gdy potrzebowałem inżyniera do naprawienia urządzenia, ale ostatni z nich zginął jakieś 5 minut temu, gra powinna wtedy zrobić restart do checkpointu, niż zmuszać gracza do dowiedzenia się że gra ma soft locka po godzinie kombinowania.
Często synchronizacja ust mówiących postaci z audio jest przesunięta.
Nie grałem nigdy na padzie, więc nie wiem czy ktoś grzebał w obłożeniu pada, czy w oryginale było to tak nieintuicyjne, no ale właśnie, te wszystkie menu w grze, są skrajnie nieintuicyjne.
Gra "chowa" interfejs, nie dając nic w zamian, więc żeby dowiedzieć się o stanie zdrowia najlepiej...użyć apteczki, i wtedy dowiecie się czy ją zmarnowaliście, czy bardzo potrzebowaliście. Szkoda że nikt się nie podjął zrobienia reworku tych wszystkich systemów, nawet jeżeli oznaczałoby duże zmiany w gameplayu, zawsze można by podzielić grę na classic i modern experience.

Podsumowując, gra raczej powinna dostać remake niż remaster, podstawa jest nadal solidna, i można ją rozszerzyć, ale w grze mało co dziś działa i ciężko ją traktować jako coś więcej niż prototyp.

Mamy 2025, zbrodnicza rosja nie tylko nie umie w inwazję, ale nawet nie umie w robienie gier. Gra wygląda jak to co koniom spod ogona wypada, gameplayowo, miało być innowacyjnie, wyszło jak zwykle w rosji, gonienie standardów reszty świata tylko pod wpływem wódki, więc się przewracają o własne nogi. Szkoda czasu na tą propagandę zbrodniczego reżimu

Przy całej mojej sympatii do serii, to jednak ta gra mniej więcej od połowy to nieporozumienie, ale po kolei.
Cień Czarnobyla, mimo że dosłownie w każdym momencie sprawia wrażenie że trzyma się tylko na trytytkę, oferował ciekawszą historię, i lepiej wykorzystywał mechaniki w grze(lub też zachęcał do korzystania). W czystym niebie raz że historia sprawia wrażenie pretekstowej, to jeszcze mamy doprowadzone do granic absurdu zmuszanie gracza do korzystania z save`owania co 5 sekund, bo można stać metr od przeciwnika, ładować mu z przyłożenia w głowę, a i tak jakimś cudem nie trafiamy, albo broń się zacina. Gra też potrafi nie załączać skryptów, dzięki czemu limańsk i koniec gry w elektrowni przechodziłem dwa razy, próbując wybadać co poszło nie tak. Z plusów w stosunku do Cienia czarnobyla, silnik sprawia wrażenie stabilniejszego, renderuje też trochę ładniej. Lepiej wspominałem tę grę niż jest ona w rzeczywistości.

Tak, ale:

Jeżeli nie jesteś naprawdę wielkim fanem skradanek z całym dobrodziejstwem inwentarza takich gier, to prawdopodobnie gra będzie dla ciebie zbyt budżetowa.

Największą wadą gry jest recykling - gra teoretycznie ma 7x4 leveli, ale tę liczbę możecie podzielić przez dwa, bo połowa z nich to te same levele, tylko że przechodzicie je od tyłu, co biorąc pod uwagę że (prawie)wszystkie one mają otwartą strukturę, to tak naprawdę przechodzicie je drugi raz.

Gra ma ten sam błąd w designie co dishonored, a właściwie dwa, ale jeden wynika z drugiego. Pierwszym błędem jest danie zabawek, czyli możliwości walki choćby(naprawdę marnej walki w zwarciu), ale premiowanie tylko jednego ze sposobów przejścia. Drugim jest to, że gra oferuje praktycznie nieograniczony (jedyne wyjątki to gdy jesteśmy zauważeni i jedna zagadka) zapis, przez co gra staje się festiwalem quick save/quick load

jak na skradankę która premiuje przechodzenie gry jak duch, gra bardzo często glitchuje ruchy przeciwników, nie zliczę ile razy przeciwnik za którym się skradałem nagle się odwrócił bo musiał poprawić ścieżkę ruchu w ostatniej chwili, coś czego nikt by nie zrobił, bo widziałby wcześniej że idzie na framugę drzwi.

inna forma glitchy to niekonsekwentny system jak przeciwnicy widzą, bywają momenty gdy da się przekraść praktycznie przed oczami, w innym wypadku, potrafią wypatrzeć ćwierć buta zwłok na plecach gracza zza skrzyni, to ten moment gdy zaczynasz myśleć że quick save to nie był dar, tylko hotfix na średnio działające systemy w grze.

Budowa świata - z jednej strony, coś tam próbują, ale to nadal mniej lub bardziej generyczne fantasy, z drugiej, często czułem się jakbym dostał 3 tom jakiejś długaśnej serii, opowiadane mi są relacje miedzy rasami, ale bez żadnego kontekstu, tu dobrym pomysłem byłby rozrzucanie na levelu ksiąg z lore do poczytania, tekst jest tani.

Oprawa, jak na swój wiek trzyma się nieźle, z wyłączeniem międzylevelowych animacji 2d, bardzo budżetowych, to tak naprawdę nieruchome obrazy animowane skalowaniem i translacją, ale i tak lepsze niż cutsceny na silniku gry. Assety zupełnie nie były przygotowane do tego żeby pokazywać jest na zbliżeniach

Bohater, ma charakter, chyba zresztą jako jedyna postać w grze, czasami nawet rzuci zabawny tekst, choć nie jest to jakieś oscarowe pisarstwo.

Ostatnia walka w grze to kpina z gracza, lojalnie ostrzegam.

ale:

To nie jest wybitna gra, gdybym miał ją podsumować jednym zdaniem, to byłoby to "gra jest jak zakurzony tytuł z ery PS2, tak w duchu, jak i w dużej części, wizualnie".
Szerzej, gra jest bardzo japońska ale w tym znaczeniu, że nikt już tak gier nie robi, gra jest jednocześnie archaiczna pod względem niektórych rozwiązań, jak i unikalna. I to jedna z najlepszych rzeczy w niej. Jeżeli chodzi o stronę wizualną, to z zaskoczeniem odkryłem że gra jest oparta o unreala, a nie jak można byłoby się spodziewać po studiu podległemu bethesdzie, na jakąś zmodyfikowaną wersję idtech. Zaskakujące jest to, że tego unreala nie widać, i to w złym znaczeniu, bo główny bohater gry, Tokyo, wygląda bardzo, bardzo przeciętnie. Mapa jest duża, i to właściwie tyle co można o niej powiedzieć, bardzo szybko zauważymy że wszystko jest poskładane z powtarzalnych klocków, co nie jest niczym niezwykłym, ale niestety brakuje tam bardziej charakterystycznych miejsc. Co dziwne, w grze jest dość dużo znajdziek, prawie wszystko w jakiś sposób nawiązuje do kultury lub/i mitów japonii, problemem jest tylko to, że większość z nich praktycznie nie widzimy w grze poza inventory, a wszystkie są bardzo pieczołowicie wymodelowane, gdzie wystarczyłaby ładna ikonka 2d której zrobienie zajęło by 5% czasu wykonania modelu. Szkoda że te moce przerobowe nie zostały przeznaczone na elementy miasta które rzeczywiście widzimy w grze. Z plusów, można włączyć japoński dubbing, co polecam, nawet osobom które japońskiego nie znają (jak ja) bo po prostu o wiele lepiej poczujecie klimat miejsca.
Podsumowując, jak pisałem wyżej, to nie jest wybitna gra, mam wrażenie że to był taki trochę poligon doświadczalny, i dopiero sequel miał zrobić wszystko dobrze, ale chyba się nie doczekamy, mimo wszystko, gra pozostawia dobre wspomnienia. Piszę to z perspektywy ponad roku, bo właśnie mi się przypomniała, i pożałowałem sequel nie jest choćby zapowiedziany.

Czego tu nie ma, osoby które pierwszy raz ją poznają mogą czuć się oszołomione szaleństwem w jaki popadli scenarzyści. Problemem jest tylko to, że poszli momentami o krok za daleko, od mocno przerysowanych, ale jednak wiarygodnych postaci drugoplanowych z New Order do gromady klaunów, gdzie każdy ma swoją chwilę żeby być na pierwszym planie i coś odjaniepawlić, nazywając to innym neologizmem, przetarantinowili. Sama gra od strony wizualnej, gdy pominiemy naprawdę słabo rozwiązaną mimikę postaci trzecioplanowych, które mówią do ciebie jak kułky z wystawy sklepu z ciuchami, trzyma się bardzo dobrze, ta gra mogłaby właścwie wyjść dziś, i nikt by nie narzekał że oprawa wygląda jak sprzed dekady, co dobrze świadczy o art department. Gorzej jest z technikaliami, co prawda silnik dalej renderuje pięknie, gra raz że katowała mi rtxa okrutnie, dwa, ciągle płakała że ma za mało ramu, aż przestawiłem streaming na low, co skutkowało artefaktami na teksturach w postaci przełączania się mipmap, czasem kilka razy na sekundę, a co gorsza, nieustający stutter, który po prostu na mojej konfiguracji na grze sprzed tylu lat nie powinien mieć miejsca. Przy całym tym rozmachu, ciągle mam nieodparte wrażenie że gra jest zbyt... skondensowana, levele mogłby by być o wiele większe, ciągle miałem wrażenie że ledwo się przyzwyczaję do jakiegoś settingu, a już mi się level kończył. Zastanawiam się, czy to, że machinegames od New Collosus zrobiło Indiana Jones`a to wynik takiej se sprzedaży tej gry, czy zmęczenia tematem (w końcu zrobili 3 gry z serii pod rząd). Wolfensteiny od machinegames to dobre gry, ocierające się momentami o wybitne, ale akurat new collosus zestarzał się jako gra tak sobie.

Nieśmieszny żart który trwa zbyt długo, nie żeby gra była specjalnie długa, ale z nieśmiesznymi żartami jest tak, że męczą. Dobrą wiadomością jest natomiast to, że niewiele tracicie, bo gra jest przy okazji też słaba, co jest o tyle zaskakujące, że bazuje przecież w dużej części na źródłach Far Cry 3, a tam balans broni choćby był lepiej zrobiony. W blood dragon po kilku upgrade`ach gra staje się irytująco prosta, bo np. snajperka zamienia się wyrzutnie rakiet. Także zdobywanie baz udało się zepsuć, jak w FC3 bywało to naprawdę trudne, to w Blood Dragon wchodzi się jak do siebie. Historia to taka wyciąg z wiadomo czego z kina lat 80, jak ktoś nie ma do niego sentymentu to nie ma tu czego szukać. Jedyne co się tu broni to muzyka.

Po skończeniu Far Cry 6 zrobiłem sobie przegląd głównych części cyklu poczynając od 3, świadomie ignorując naprawdę fatalną jedynkę, i oraz dwójkę, która była tylko trochę bardziej rozbudowanym tech demem dunii(choć nadal uważam że ta gra, gdyby poprawiono główne jej błędy, czyli nudne misje i zachowanie przeciwników, byłaby tylko trochę gorsza od FC 3). Ale wracając, wszyscy są zakochani w trójce, która zdefiniowała serię, ale też oczywiście z powodu Vas`a. Jasne ta gra nadal bawi, choć jestem pewien że na jej pozytywny odbiór w stopniu większym niż bym chciał wpływa sentyment, bo zapamiętałem ją o wiele lepiej niż w rzeczywistości była. Oczywiście, najbardziej zestarzała się oprawa, czuć że to końcówka ery PS3/X360, gdzie i tak gra ledwo dyszała na tym archaicznym sprzęcie, ale też była hamulcowym dla innych platform. Zestarzały się też trochę żarty, szczególnie te związane z marychuanen. Zapamiętałem ją jako o wiele bardziej... poważną, powrót pokazał że było tam o wiele więcej humoru niż bym chciał. Bohater gry nadal za to jest nadal zupełnie nijaki jak na psychopatę w jakiego się zamienia podczas gry. Nie zestarzał się za to klimat wyspy na pacyfiku ani muzyka, jedno i drugie nadal robi robotę, i podejrzewam że w jakimś stopniu będzie nadal benchmarkiem dla serii, oczywiście wraz z Vaasem, który już chyba na stałe dał serii wyrazistego villiana do ubicia. Gra wybitnie nadaje się na remake.
FC4 robi to samo co FC3, tylko (poza villianem, który mimo że ok, to jednak Vaas był lepszy) lepiej, silnik, ze szczególnym uwzględnieniem oświetlenia, jest po prostu o wieeeele lepszy, dodano dużo aktywności, próba zrobienia alternatywnych ścieżek, dyskusyjne czy udana, ale jest. Muzyka mniej wyrazista, ale nadal dobra. Generalnie, bardzo solidny sequel.
FC5, imo najgorsza z głównych części serii, przede wszystkim, coś na produkcji poszło bardzo nie tak w temacie czym ta część chce być. Gra ma bardzo dobry początek, świetny thriller z wątkiem religijnym w tle, wszystko tonie w mroku. Po czym po prologu dostajemy pierwszy błąd w designie, scena ucieczki, która ma fatalnie rozmieszczone checkpointy, przez co będzie to jeden z może dwóch etapów w całej grze, który sprawi wam naprawdę duże problemy. Po czym lądujemy w grze wypełnionej fanatykami religijnymi, bunkrami prerpersów i ołtarzami z ludzi, gdzie ci co przeżyli grają sobie na gitarce gdy obok leżą stosy trupów ich sąsiadów, a npce mają dla nas zadania typu "zastrzel byka podczas próby pokrycia krowy i przynieś mi jego jaja na festyn". Komuś zabrakło jaj żeby tego typu questy po prostu wywalić, bo psują odbiór, tak samo jak level designerom rozsądku żeby przynajmniej dawać ułudę że ludzie się tym gore wokół przejmują. Do tego gra nie oferuje żednych zmiennych warunków pogodowych, a dzień od nocy różni się lekką zmianą kolorystyki i niebem, cena fotorealistycznego oświetlenia, które żeby było realistyczne, musiało zostać wypalone. Ciężko zdecydować czy gorsze jest w tej części to, że potencjał tej historii został zmarnowany, czy muzyka ocierająca się o country, coś co wyłączyłyłem kiedyś od razu, i wyłączyłem teraz, zresztą opcja do tego jest w menu, więc podejrzewam że w testach wyszło że dużo ludzi reaguje na tego audiokasztana alergicznie.
Po tym przydługim wstępie mogę przejść do FC6. I wiecie co? Ci wszyscy którzy narzekają na tę część, chyba dawno nie grali w żadną grę z serii, jest to zdecydowanie największa gra z serii, mapa jest ogromna, i mam wrażenie że mimo skończenia głównego wątku, nadal nie widziałem połowy nawet. Ta gra to najtańsza wycieczka do krajów ameryki łacińskiej, świetnie uchwycono klimat miejsca, czy też miejsc, bo mimo że oczywistym kierunkiem myślenia o tym miejscu jest kuba, to wydaje się że jest tam wzięty cały miks kulturowy. Tak jak w FC5 muzyki nie znoszę, tak w FC6 uwielbiam, powrót do korzeni z FC3 gdzie są to dzwięki kojarzące się z tą kulturą, z domieszką elektroniki. Bohaterka/bohater gry tym razem jest JAKIŚ, ma swój charakter, i często mówi, czego o FC5 nie można powiedzieć, bo jedyne co tam wypowiada to onomatopeje, dodatkowo da się tę postać lubić i jest dobrze zdubbingowana. Zresztą większość postaci w grze, czy to villianów, czy sprzymierzeńców jest jakaś, czasem tylko szkoda że za mało ich było w grze.
Wady? Techicznie gra w paru miejscach niedomaga, czuć że to silnik który powstał ponad dekadę temu, mimo że dodano raytracing. Szkoda też że ubisoft praktycznie porzucił grę po skończeniu developmentu, bo dodanie DLSS się aż prosi. Inna wadą jest zbyt dużo wojska/przeciwników w grze, choć to akurat wada każdej części, inna sprawa że w FC6 można dość łatwo uniknąć walki chowając broń, co przy okazji dodaje imersji, bo kto biega ciągle z wyciągniętą bronią. Podsumowując, nie słuchajcie marudzenia jakie to FC6 jest nieudane, jest wręcz odwrotnie, to pod wieloma względami ostateczna wersja formuły tej serii która wykuwała się przez kilkanaście lat. Z zapowiedzi wynika że FC7 będzie próbą restartu serii, i choć rozumiem czemu, to uważam że ta formuła nadal daje mnóstwo zabawy, oczywiście jeżeli kogoś bawi fakt, że chyba każda część z serii ma gorzkie zakończenie, mało tam happy endów.

Jedyne co się w tej grze jakoś broni to grafika, cała reszta, model rozgrywki, level design (słabo kamuflowany korytarz), absolutnie generyczna historia podlana toną cringe humoru, mechaniki walki (elementy otoczenia które robią krzywdę tobie, nie robią jej przeciwnikom, co za marnotrawstwo) jest nie tyle co przeciętna, co słaba. Nie wiem po co to w ogóle zostało wydane, powinno zostać zaorane