安装 Steam
登录
|
语言
繁體中文（繁体中文）
日本語（日语）
한국어（韩语）
ไทย（泰语）
български（保加利亚语）
Čeština（捷克语）
Dansk（丹麦语）
Deutsch（德语）
English（英语）
Español-España（西班牙语 - 西班牙）
Español - Latinoamérica（西班牙语 - 拉丁美洲）
Ελληνικά（希腊语）
Français（法语）
Italiano（意大利语）
Bahasa Indonesia（印度尼西亚语）
Magyar（匈牙利语）
Nederlands（荷兰语）
Norsk（挪威语）
Polski（波兰语）
Português（葡萄牙语 - 葡萄牙）
Português-Brasil（葡萄牙语 - 巴西）
Română（罗马尼亚语）
Русский（俄语）
Suomi（芬兰语）
Svenska（瑞典语）
Türkçe（土耳其语）
Tiếng Việt（越南语）
Українська（乌克兰语）
报告翻译问题
Turkey 
MİSSLERSEN XLÜRSÜN 1 Eki 2022 @ 17:36
Arkadaşlar biz gerçekten büyüdük mü ya? 20'li 30'lu yaşlara mı geldik? Mavi önlüklü çocuklar, ceketle kravatı gevşek dolaşan gençlerdik. Yüzü sakallı adamlar, kucağında çocuğu ile dolaşan kadınlar değil. Nasıl geçti böyle zaman? Okul önlerinde, bahçesinde, teneffüslerde arka sıralarda açılırdı bu şarkılar. Şimdi tüm okullar bitmiş. Askerde ölenler olmuş. Çoğumuz evlenmiş, çocukları olmuş, boşanmış. En sıkı dostluklar unutulmuş. Aynı sırada yıllar geçirmiş çocuklar birbirlerini hatırlamaz olmuş. Sabah akşam saçma sapan haberlerle vakit öldürür olmuşuz...
Arkadaşlar biz gerçekten büyüdük mü ya? 20'li 30'lu yaşlara mı geldik? Mavi önlüklü çocuklar, ceketle kravatı gevşek dolaşan gençlerdik. Yüzü sakallı adamlar, kucağında çocuğu ile dolaşan kadınlar değil. Nasıl geçti böyle zaman? Okul önlerinde, bahçesinde, teneffüslerde arka sıralarda açılırdı bu şarkılar. Şimdi tüm okullar bitmiş. Askerde ölenler olmuş. Çoğumuz evlenmiş, çocukları olmuş, boşanmış. En sıkı dostluklar unutulmuş. Aynı sırada yıllar geçirmiş çocuklar birbirlerini hatırlamaz olmuş. Sabah akşam saçma sapan haberlerle vakit öldürür olmuşuz...
Ben bu zamana ait değilim. Hiçbir şeyimle bu ana ait değilim. Ne bu zamana ne de bundan sonrasına. Tek tutunduğum yer son 10-11 yıl öncesine kadar geçen zaman. O anları hatırlatan ne varsa. Hala bu olup bitenleri anlamakla meşgulüm. Okuduğum okulun yanından geçerken, işi gücüyle uğraşan, elinde kucağında çocuğuyla dolaşan eski dònemin öğrencilerini görürken gözlerim doluyor. Her geçen gün bunların tuhaflığını daha derinden hissediyorum. 26 yaşına geldim. Bir yetişkinin sarf edeceği sözler değildir bunlar. Ama ruhum naif benim. Yitip giden ne varsa hançer gibi saplanıyor ruhuma.