Jan Pietrzak - Ballada 10 kwietnia - youtube


Dziesiątego kwietnia roku dziesiątego
Tragedia się stała narodu polskiego
Runął w dół samolot z panem prezydentem
Na nieludzkiej ziemi na ziemi przeklętej
Razem ich tam było blisko stu rodaków
Lecieli z wieńcami na groby polaków
Co w katyńskim lesie leżą pod brzozami
Bo ich zamordował ten bandyta Stalin
Wieńce ustawiono na mszy okazałe
Ale delegacja się nie pokazała
Nad Polskę nadciągnął cień żałoby długi
Po Katyniu pierwszym przyszedł Katyń drugi
Ludzie się pod pałac zeszli prezydencki
Położyli kwiaty zapalili świeczki
I krzyż postawili w serdecznej potrzebie
By ich Bóg usłyszał na wysokim niebie
Na ten krzyż rzuciła się łobuzów zgraja
Urządzali draki wyczyniali jaja
Obrzucali błotem bolszewicy podli
Tych co się modlili za ofiary zbrodni
Co się tutaj dzieje panie Boże drogi
Kto tak miesza w głowach kto podstawia nogi
Kto nam żyć nie daje w naszej polskiej ziemi
Jak sobie życzymy i jak tego chcemy
Jednego mieliśmy tylko prezydenta
Co znał te pytania i o nich pamiętał
No to już go nie ma bo przeszkadzał komuś
Kto obce porządki robi w naszym domu
Smoleńska ballada toczy się pomału
Wciąż nie znamy prawdy wiec nie ma morału
Każdy musi sobie dośpiewać przesłanie
Od tego zależy co się z Polską stanie