Non vere intellegis quanti momenti sit, sed
aliquando, qum per has vias noctu vehor,
dolorem omnium hominum hic viventium olfacere videor.
Sentire possum quomodo hi homines in vita sua capti sint,
in cotidiana consuetudine sua.
Non multum vident;
interdum in ea vita se amittunt,
alias vero simpliciter—
amissos se esse sentiunt.
Dolorem illum sentio quasi ex arboribus, ex domibus ipsis manare.
Atque me dolet cogitare me vitam tam temperatam agere,
dum illi ad laborem pergunt,
diebus dominicis ad precandum conveniunt,
qum liberis ludunt.
Numquam satis intellexi
cur quisquam talem vitam eligere vellet.