Inane 最近的评测

No dobrze, skończyłem. Gra krótka, ale bardzo treściwa. Jeśli miałbym to jakoś gatunkowo połączyć to jest tak po środku między Somą i Obcym Izolacja.
Za rękę nie prowadzi w ogóle. Masz określone cele i radź sobie sam.
Historia jest baaaardzo ciekawa, ale wszystko zawarte jest w pamiętnikach, notatkach, wszelkiej maści mailach na terminalach, czy nagraniach audio.
Tego jak na pięciogodzinną grę jest dużo, ale cholernie ciekawe. Klimat wylewa się z ekranu. Jeśli chodzi o elementy horroru to dawno się tak czegoś nie bałem, a przerabiałem tyle horrorów, że masakra.

Unikanie zagrożenia trudnie nie jest, ale cały czas czuć nie tyle zagrożenie co terror i to głównie przez świetnie zrealizowane audio. W ogóle soundtrack jest świetny i czekam, aż go wypuszczą.
Cholernie mi się podobało i w dla mnie, powtarzam, dla mnie w topce tego roku. :)

Henryczek KRÓL!

Przejście Final Fantasy XVI z dodatkami zajęło mi około 50h, i było to bardzo dobrze spędzone 50h.

Podobało mi się strasznie. Postacie są świetnie napisane, zwłaszcza Clive, który wraz z przebiegiem fabuły ewoluuje jako człowiek kierowany ideą. Reszta postaci głównych wypada równie dobrze, choć gdzieś tam pod koniec gry lekko wpasowują się w typowe dla serii archetypy, ale nie w pełni. Nie było żadnej postaci, której bym nie lubił.

Fabularnie i tematycznie też jest dobrze, choć nieco nierówno. Gra ma świetny, bardzo ciężki początek, który nadaje ton reszcie gry do pewnego momentu. Mamy o to kontynent na skraju wojny, niszczony dodatkowo przez Plagę wysuszającą połacie terenu z życia, a sami po krótkim prologu zaczynamy jako niewolnik cesarstwa gardzony przez nawet żebraków. Pod tym względem gra się nie ceregieli, i te cięższe tematy, które w sumie były w serii od niemal początku są tutaj mocno uwypuklone.
I tak będziemy światkiem morderstw, wisielców, traktowania niewolników gorzej niż zwierząt, etc. I w sumie taki depresyjny świat jest bardzo ciekawy, bo w tle dzieje się duża polityka, tylko że w pewnym momencie trochę się to rozmywa i pod koniec to już typowe Final Fantasy, z naciskiem na Fantasy. Ale nie jest źle bo nawet ta bardziej sztampowa część jest bardzo ciekawa. Ujawnia ona wiele w kontekście historii świata, motywacji niektórych postaci, czy czym jest Plaga, Matczyne Kryształy, ich rola w świecie, tym podobne.
Najsłabiej wypada moim zdaniem środkowa część fabuły, ale to jest mniej niż 1/3 gry i, mimo że jest słabsza niż reszta, to nie jest słaba. Jest po prostu nieco zbyt przeciągnięta, a niektóre postacie wprowadzone do fabuły bez większego kontekstu dla nas. Finalnie trochę Gra o Tron, trochę Final Fantasy, trochę Wiedźmin 3.

Gameplayowo mi się cholernie bardzo podobało. Nie ma co tutaj dużo pisać, to bardziej przystępny kuzyn od strony ciotki brata ojca Devil May Cry. Starcia są widowiskowe, paleta ruchów bogata i można bawić się różnymi kombinacjami ataków i umiejętności, które odblokowuje się wraz z postępami w fabule. Pod koniec gry można już na prawdę kręcić świetne kombosy. Grałem w trybie akcji i nie czułem, żeby było ani za łatwo, ani za trudno. Jak dla mnie poziom trudności wyważono idealnie.

W ogóle starcia z fabularnymi bossami to uczta dla oczu, co tam się w ogóle dzieje. Baaaardzo to wszystko widowiskowe, że co chwilę albo się szczerzyłem jak dziecko, albo zbierałem szczękę z podłogi. Przyznam jednak, że były też takie walki, że efektów cząsteczkowych nawalono tyle, że miałem drobny problem z orientacją. Mimo wszystko, to jest PEAK jeśli chodzi o epickość w jakiejkolwiek grze.

Muzyka autorstwa Masayoshi Sokena też jest epicka, podkreślająca skalę i świetnie wpasowująca się nastrój danej sceny jak i to co podczas walk dzieje się na ekranie. Angielski voice acting też daje radę, choć w niektórych scenach wypada nierówno i dominuje brytyjski akcent, ale prócz tego jest więcej niż dobrze.

I teraz najgorszy element gry, czyli warstwa techniczna. FF16 jest ładne, miejscami bardzo ładne, ale też działa mocno nierówno. Jeśli chodzi o tzw. shader stutter to kompilowanie shaderów przy uruchomieniu gry załatwiło sprawę, pod tym względem jest mega płynnie, i chciałbym to napisać o reszcie gry, ale niestety nie mogę. Gra, gdy upscalling działa (i gdy to słowo klucz), z FSR3 i Frame Generation wygląda świetnie, jest płynnie,, etc. Sam wyciągałem w ten sposób 80-100 klatek w 1440p, tylko co z tego, skoro przy zmianie map to wszystko się wykrzacza i gra potrafi zjechać do jednocyfrowych wartości, bo implementacja upscallingu powoduje wyciek pamięci, który z kolei zabija wydajność.

Więc albo restart gry po zmianie mapy, albo używanie gorszej wersji upscallingu, który jest bardzo słaby i ma dużo artefaktów. Bugów miałem dosłownie zero.
To wszystko jest jednak do załatania i liczę, że w najbliższych miesiącach Square Enix wyda odpowiednie łatki.

Jeszcze tylko słowo o dodatkach. Nie są długie, oba zajęły mi około 8h, ale są bardzo przyjemne, bardzo intensywne, a w dodatku wzbogacają lore świata.

Więc tak... Jeżeli dysponujecie w miarę współczesnym sprzętem pokroju 3060 Ti lub mocniejszym to polecam, ewentualnie poczekajcie na jakieś łatki i spadek ceny. Ja kupiłem premierowo i nie żałuję.

This isn’t review per se.

Over the years after its original release Yakuza 6 become sort of ‘bad apple’ for the franchise, not exactly bad but not great either and I guess that’s fine. Despite all that I love Yakuza 6 the most out of whole series because how personal it is, not for Kiryu but for me. After spending so many hours with Kiryu across whole franchise I grew attached to him in a sense and because of it the ending (which I won’t spoil) hits really hard.

Yes, Yakuza 6 is a messy game because life is messy and that’s ok.

IGN give it 2/10 so it's good.

Average Ranni The Witch enjoyer:
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⡿⠿⠛⠛⠛⠋⠉⠈⠉⠉⠉⠉⠛⠻⢿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⡿⠋⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠉⠛⢿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⡏⣀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣀⣤⣤⣤⣄⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠙⢿⣿⣿
⣿⣿⣿⢏⣴⣿⣷⠀⠀⠀⠀⠀⢾⣿⣿⣿⣿⣿⣿⡆⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⣿⣿
⣿⣿⣟⣾⣿⡟⠁⠀⠀⠀⠀⠀⢀⣾⣿⣿⣿⣿⣿⣷⢢⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢸⣿
⣿⣿⣿⣿⣟⠀⡴⠄⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠙⠻⣿⣿⣿⣿⣷⣄⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿
⣿⣿⣿⠟⠻⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠶⢴⣿⣿⣿⣿⣿⣧⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿
⣿⣁⡀⠀⠀⢰⢠⣦⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⣼⣿⣿⣿⣿⣿⡄⠀⣴⣶⣿⡄⣿
⣿⡋⠀⠀⠀⠎⢸⣿⡆⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣴⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⠗⢘⣿⣟⠛⠿⣼
⣿⣿⠋⢀⡌⢰⣿⡿⢿⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠙⠿⣿⣿⣿⣿⣿⡇⠀⢸⣿⣿⣧⢀⣼
⣿⣿⣷⢻⠄⠘⠛⠋⠛⠃⠀⠀⠀⠀⠀⢿⣧⠈⠉⠙⠛⠋⠀⠀⠀⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣧⠀⠈⢸⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠟⠀⠀⠀⠀⢀⢃⠀⠀⢸⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⡿⠀⠴⢗⣠⣤⣴⡶⠶⠖⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣀⡸⠀⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⡀⢠⣾⣿⠏⠀⠠⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠛⠉⠀⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣧⠈⢹⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣰⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⡄⠈⠃⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⣠⣴⣾⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣧⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⣠⣾⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣷⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⣴⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⣦⣄⣀⣀⣀⣀⠀⠀⠀⠀⠘⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣷⡄⠀⠀⠀⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣧⠀⠀⠀⠙⣿⣿⡟⢻⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⠇⠀⠁⠀⠀⠹⣿⠃⠀⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⡿⠛⣿⣿⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢐⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⣿⠿⠛⠉⠉⠁⠀⢻⣿⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⠈⣿⣿⡿⠉⠛⠛⠛⠉⠉
⣿⡿⠋⠁⠀⠀⢀⣀⣠⡴⣸⣿⣇⡄⠀⠀⠀⠀⢀⡿⠄⠙⠛⠀⣀⣠⣤

If you look for a good throwback fpf/boomer shooter look no further.

-Great visuals and aesthetic (that sweet Quake I design with low poly CHONKY PIXELS)
-Fantastic weapons
-Goregous level design
-Fun and engaging gunplay
-Music by Andrew Hulshult (if you don't know who it is then you are dead to me)
-It's better than sex

But don't take my word for it, just go and buy so you also can become New Blood simp like a rest of us! (Yes, I copy-paste my Amid Evil review but both games are equally fantastic).

If you look for a good throwback fpf/boomer shooter look no further.

-Great visuals and aesthetic (CHONKY PIXELS with Ray Tracing)
-Fantastic weapons
-Goregous level design
-Fun and engaging gunplay
-Music by Andrew Hulshult (if you don't know who it is then you are dead to me)
-It's better than sex

But don't take my word for it, just go and buy (or play DEMO) so you also can become New Blood simp like a rest of us!

Pięć lat oczekiwania i w końcu jest. Zakończenie trylogii Warhammera nareszcie wyszło. Ekscytacja, pre-load i minuty dłużące się jak godziny tylko po to by w końcu wcisnąć przycisk “play” i ponownie zanurzyć się w tym niesamowitym świecie. Dla wielu, w tym mnie, to będzie jedna z najważniejszych premier w tym roku i tytuł, w którym spędzimy setki, jeśli nie tysiące godzin.



Szkielet rozgrywki pozostał ten sam, dostajemy do wyboru frakcję, tych jest do wyboru siedem (osiem, jeśli zamówiliśmy pre-order) i Lorda, którym pokierujemy zarówno w bitwach jak i na mapie kampanii zarządzając i rozszerzając swoje terytorium, rozwijając prowincję, zarządzając ekonomią, itp. Tutaj niby wszystko po staremu, ale każdy z tych elementów został zmieniony lub doczekał się zmian Quality of Life, których dużo z nich jak panel Lordów można zobaczyć (i docenić) po prostu grając.

Do wyboru mamy Kislev, frakcję, której najbliżej do odpowiednika średniowiecznej Rosji i Polski, Wielki Kataj, który jest wariacją na temat historycznych Chin, cztery frakcje chaosu mocno różniących się od siebie podczas rozgrywki, Legiony Chaosu, w którym dostajemy do kontroli Demonicznego Księcia, którego można personalizować (a sama frakcja ma dostęp do jednostek ze wszystkich frakcji chaosu) i na koniec dostępne w jako bonus do pre-orderu Królestwa Ogrów.



Pod tym względem Total War Warhammer 3 to największe otwarcie dla serii. Poprzedniczki miały na premierę odpowiednio 4 i 5 frakcji. Całość w przyszłości znacząco się powiększy, gdy dostaniemy darmowy dostęp do Mortal Empires, który podobnie jak w Warhammerze 2 na import zawartości z poprzedniczek.



Bitwy dostały trochę zmian i poprawek. Teraz można ręcznie ustawiać skąd przybędą posiłki i licznik odliczający czas do pojawienia się ich na polu bitwy. Mocno przebudowano też oblężenia, które są teraz dużo bardziej rozbudowane. Na mapie bitwy są specjalne punkty, które po przejęciu pozwalają odciąć wrogów od zapasów. Mapy oblężnicze też są dużo większe i bardziej rozbudowane. Niestety na obecną chwilę AI trochę się w tym wszystkim gubi co łatwo można wykorzystać na swoją korzyść.

Również usprawniono system dyplomacji, w końcu można wymieniać się osadami. Gra też jasno pokazuje szanse na powodzenie i niepowodzenie danych rozmów przez co gra trochę traci na nieprzewidywalności. Inna sprawa, że nie ma jakoś bardzo z kim pertraktować, choć jak wyżej, to się znacząco zmieni wraz z pojawieniem się Mortal Empires.

Na oklaski zasługuje muzyka. Ścieżka dźwiękowa tej gry jest po prostu fantastyczna, lepsza nawet niż w poprzednikach. Podobnie z udźwiękowieniem, starcia, odgłosy jednostek czy lordów są na bardzo wysokim poziomie.



Szata graficzna też zyskała, gra jest ładniejsza, mocno poprawiono chociażby oświetlenie. Mapa kampanii ma teraz inny styl graficzny, jest bardziej stylizowana od poprzednika (coś na wzór Cywilizacji VI). Gra potrafi wyglądać fantastycznie. Screeny zresztą możecie zobaczyć na moim profilu.



Jednak w tej beczce miodu jest też łyżka dziegciu. UI i optymalizacjia.

Niestety UI jest po prostu mało czytelne, postawiono na stylistykę czerwień na czerwieni przez co wiele elementów interfejsu po prostu ze sobą się zlewa. Budynki które ulepszaliśmy i burzyliśmy w poprzedniczce miały odpowiednio zieloną i czerwoną ikonę oznajmiającą proces. W Warhammerze 3 obie ikony są czerwone, przy czym ikona burzenia ma mały młoteczek. Przy dużej ilości prowincji do zarządzania jest to problem. Problemem jest też kolor podświetlenia jednostek na polu bitwy. Żółty kolor z poprzedniczek zastąpiła neonowa zieleń, którą można co prawda zmienić, ale zmienia to też kolor pasków życia.



Tutaj dochodzimy do największego problemu, optymalizacji. Gra niestety potrafi działać bardzo kiepsko, o ile na moim systemie działa przyzwoicie, tak problemy z wydajnością są ewidentne. Gra z jakiegoś powodu ekstremalnie mocno obciąża GPU, niezależnie od ustawień. Sam przyrost wydajności między ustawieniami Ultra a Low też nie jest zbyt duży. Widziałem ludzi z 3080 Ti raportujących framerate poniżej 20 klatek na sekundę.

Gra również podczas bitew bardzo agresywnie skaluje jakość obiektów. Gra przeskakuje między wysokimi, a niższej jakości modelami kilka metrów od kamery i te zmiany są mocno zauważalne. Zasięg renderowania trawy i roślin też jest bardzo krótki niezależnie od ustawień, to samo tyczy się drzew i budynków, które mimo większej ilości detali potrafią wyglądać gorzej niż poprzedniczce.

Cienie również potrafią renderować się rozpikselowanie niezależnie od ustawień.



Czy w takim razie warto?



Zdecydowanie TAK. Dla fanów uniwersum Warhammera to wręcz pozycja obowiązkowa. Choć gra ma problemy z wydajnością i drobne bugi tak wcześniej czy później zostaną one załatane. Właśćiwie nie ma tu za bardzo o czym pisać, jeśli pokochaliście Warhammera I i Warhammera II to pokochacie Warhammera III. W momencie gdy wyjdzie do niej Mortal Empires to będzie jedna z największych i najbardziej rozbudowanych strategii, konkurująca z najlepszymi tytułami Paradoxu.

Gra jest też w GamePassie, więc w ten sposób możecie wypróbować grę przed zakupem, zwłaszcza, że GamePass można wyrwać za marne 4 zł.



Ode mnie 10/10

EDYTA: Po kilku łatkach i obecnym stanie trzeciego Warhammera zmniejszam ocenę do 7,5. To ciągle dobra gra, ale niestety ma dużo, dużo problemów, które nie wiadomo kiedy będą załatane.

Sex sure is great
but DOOM
DOOM is Eternal!