-KJS- 最近的评测

Vampire Survivors to gra, która chwyta za serce i nie puszcza. Z pozoru prosta, ale niesamowicie wciągająca – to roguelike, w którym liczy się tylko jedno: przeżyć jak najdłużej w szalejącej na ekranie masie wrogów.

W grze sterujesz bohaterem, który porusza się manualnie po mapie, ale atakuje automatycznie – wystarczy, że będziesz unikać potworów i zbierać przedmioty, a twoja postać sama załatwi wrogów. Z początku może się wydawać, że jest to łatwe, ale to tylko złudzenie! Z każdą minutą wrogów przybywa, a twoje umiejętności muszą rosnąć, by nadążyć za tym chaosem.

Kluczem do sukcesu w Vampire Survivors jest dobór odpowiednich ulepszeń, które znajdziesz podczas gry. Każda postać ma unikalne umiejętności, a zdobywanie nowych broni i modyfikatorów sprawia, że każda rozgrywka wygląda inaczej. Czasami będziesz mieć broń dystansową, innym razem potężne moce, które pozwolą ci zmiatać wrogów w szalonym tempie. Kombinowanie ulepszeń i rozwijanie postaci to główna zabawa, bo dobrze dobrane umiejętności mogą całkowicie odmienić twoje podejście do rozgrywki.

Chociaż Vampire Survivors zaczynało jako niszowy tytuł, jego sukces zainspirował rozwój całego gatunku bullet hell, który teraz zyskuje na popularności. Gra wciąga cię w wir szalonych potyczek, w których wrogowie atakują z każdej strony, a ty starasz się przetrwać, manewrując wśród setek kul – i to właśnie Vampire Survivors nadało nowy impuls do rozwoju tej dynamicznej formy gier.

Oprawa graficzna to pixel art, który może wydawać się prosty, ale świetnie pasuje do tej intensywnej akcji. Gra oferuje nieustanny chaos, który rośnie z każdą minutą, ale też daje satysfakcję, gdy uda ci się wyjść cało z kolejnej fali potworów. Warto jednak uprzedzić – jeśli masz wrażliwe oczy, przygotuj się na to, że błyskowe efekty na ekranie mogą naprawdę dać ci w kość.

Co więcej, za każdym razem, gdy giniesz, czujesz pokusę, by spróbować ponownie, by zrobić to lepiej i dalej.

Jeśli chcesz poczuć się jak bohater w totalnym szaleństwie, to Brotato jest grą, której potrzebujesz. Wyobraź sobie, że wcielasz się w ziemniaka (tak, dobrze przeczytałeś), który staje do walki z falami wrogów w losowo generowanych arenach. Ale to nie jest zwykły ziemniak – to ziemniak, który może mieć do czterech broni na raz i wymachuje nimi w stylu, który bardziej przypomina strzelaninę niż cokolwiek, co widziałeś do tej pory.

Gra jest prostą, ale uzależniającą mieszanką roguelike’a i twin-stick shootera. Każda runda to intensywna walka z hordami przeciwników, w której liczy się nie tylko szybkość, ale też strategia. Co chwilę wybierasz różne ulepszenia dla swojego ziemniaka, dostosowując go do różnych stylów walki – od broni dystansowych po broń w zwarciu. Do tego dostajesz mnóstwo zwariowanych modyfikatorów, które sprawiają, że każda rozgrywka jest zupełnie inna.

Chociaż cała koncepcja gry jest absurdalna, to właśnie ten klimat i humor nadają jej charakteru. W każdej rundzie możesz czuć się jak prawdziwy mistrz strzelania, a przy tym świetnie bawić się, patrząc, jak twój ziemniak zamienia się w nieśmiertelnego niszczyciela. I choć gra jest dość prosta, to wyzwań nie brakuje – im dalej w grze, tym bardziej szalone stają się fale wrogów.

Dodatkowo Brotato ma naprawdę sympatyczną, pixelową oprawę, która sprawia, że wszystko wygląda zabawnie i kolorowo. Zresztą, jak już zaczniesz grać, nie będziesz mógł się oderwać, bo każda runda trwa „tylko chwilę” – a potem od razu chcesz spróbować jeszcze raz, bo przecież teraz już wiesz, jak to zrobić lepiej!

Jeśli wydaje ci się, że roguelike’i są frustrujące i powtarzalne, to Hades pokaże ci, jak bardzo się mylisz. To gra, w której umierasz, ale zamiast się wkurzać, chcesz wrócić do akcji jeszcze szybciej. I to wszystko z genialną fabułą, świetnym gameplayem i stylem graficznym, który wygląda jak grecka mitologia na sterydach.

Wcielasz się w Zagreusa, syna Hadesa, który ma dość życia w Podziemiach i postanawia uciec na powierzchnię. Problem w tym, że jego ojciec nie jest zachwycony tym pomysłem i wysyła na ciebie hordy potworów. Na szczęście możesz liczyć na pomoc bogów Olimpu, którzy sypią bonusami jak z rękawa i pozwalają ci tworzyć dziesiątki kombinacji ataków. Każdy bieg przez Podziemie to inna rozgrywka – za każdym razem dostajesz nowe umiejętności, walczysz z różnymi przeciwnikami i próbujesz pokonać coraz trudniejsze poziomy.

Ale to, co wyróżnia Hades, to nie tylko szybki i satysfakcjonujący gameplay, ale też historia. W przeciwieństwie do wielu gier tego typu, tutaj fabuła rozwija się nawet po śmierci. Za każdym razem, gdy wracasz do domu (czyli giniesz, bo umieranie jest częścią zabawy), masz nowe dialogi z bogami, odkrywasz sekrety rodzinne i powoli poznajesz, o co w tym wszystkim chodzi. A postacie? Mega charyzmatyczne. Od sarkastycznego Zagreusa, przez cynicznego Hadesa, po uroczo szaloną Megarę – każdy ma coś do powiedzenia i sprawia, że chcesz wracać do gry, by pogadać jeszcze raz.

Do tego dodaj przepiękną oprawę graficzną, genialny soundtrack i mnóstwo sposobów na rozwój postaci, a dostajesz jednego z najlepszych roguelike’ów ostatnich lat. Nawet jeśli nie jesteś fanem tego gatunku, Hades może cię do niego przekonać.

Jeśli myślałeś, że Batman: The Telltale Series namieszało w mitologii Mrocznego Rycerza, to The Enemy Within wrzuca tę historię w jeszcze większy chaos. To kontynuacja, która stawia cię przed jeszcze trudniejszymi wyborami – zwłaszcza jeśli chodzi o pewnego znajomego szaleńca.

Największym atutem gry jest relacja Bruce’a Wayne’a z Johnem Doe – czyli Jokerem przed jego wielką przemianą. I to ty decydujesz, kim on się stanie. Możesz próbować trzymać go w ryzach, być jego „przyjacielem” i mieć nadzieję, że nie zamieni się w psychopatycznego klauna… albo popchnąć go w stronę szaleństwa i zobaczyć, co z tego wyniknie. Każda decyzja ma tu gigantyczne konsekwencje, a finał może pójść w dwóch zupełnie różnych kierunkach – co jak na standardy Telltale jest naprawdę rzadko spotykane.

Oprócz tego mamy nową wersję Riddlera, spiski w Agencji, Selinę Kyle pojawiającą się w idealnym momencie, by namieszać Bruce’owi w życiu i jeszcze więcej momentów, gdzie Batman musi podjąć trudne decyzje. Gra świetnie balansuje między akcją a narracją, więc nie brakuje ani dobrych mordobić, ani dylematów moralnych.

Jeśli myślisz, że znasz Batmana na wylot, to Batman: The Telltale Series może cię nieźle zaskoczyć. To nie kolejna gra, w której tylko tłuczesz złoczyńców po twarzach (chociaż, spokojnie, trochę walki też jest) – tutaj liczą się przede wszystkim wybory, a Bruce Wayne dostaje tyle samo uwagi co jego zamaskowane alter ego.

Telltale postawiło na fabułę i dało nam szansę wejść w głowę Batmana jak nigdy wcześniej. Nie chodzi tylko o to, kogo pobijesz, ale o to, jak pokierujesz relacjami – z Alfredem, Gordonem, Seliną Kyle czy nawet… Jokerem (który tu zaczyna jako zwykły wariat i dopiero wyrasta na legendę). No i co najważniejsze – w tej wersji historia Bruce’a i jego rodziny nie jest tak czarno-biała, jak mogłoby się wydawać. Spodziewaj się plot twistów, które mogą nieźle namieszać w twoim spojrzeniu na Waynów.

Rozgrywka to klasyczna formuła Telltale – podejmujesz decyzje, które wpływają na fabułę, rozwiązujesz zagadki detektywistyczne i od czasu do czasu spuszczasz łomot przestępcom w efektownych sekwencjach QTE. No i jest tryb „Crowd Play”, więc jeśli chcesz, możesz grać ze znajomymi i kłócić się o to, co Batman powinien zrobić dalej.

Jeśli myślisz, że Borderlands to tylko strzelanie i lootowanie, to Tales from the Borderlands udowodni ci, że ten świat ma do zaoferowania znacznie więcej. To jak oglądanie najlepszego serialu akcji, tylko że możesz podejmować decyzje, a czasem nawet kogoś sprytnie oszukać (albo dać się oszukać, bo tak to tu działa).

Historia kręci się wokół Rhysa – gościa z korpo Hyperiona, który marzy o wielkiej karierze – i Fiony, złodziejki, która umie zakombinować lepiej niż niejeden handlarz na Pandorze. Ich losy przypadkiem się splatają, no i wiadomo, jak to bywa – wielkie przekręty, pogoń za kasą, masa absurdalnych sytuacji i… trochę mordobicia. A do tego humor tak dobry, że śmiejesz się nawet wtedy, gdy akurat nikt nie ginie (co w Borderlands jest rzadkością).

Dialogi to złoto, postacie są tak dobrze napisane, że szybko się do nich przywiązujesz, a sceny akcji? No, powiedzmy, że Telltale postarało się, żeby nie było nudno. A najlepsze? Nawet jeśli cała gra jest jednym wielkim rollercoasterem beki i chaosu, to potrafi wbić w fotel emocjonalnymi momentami. Bo nagle się okazuje, że jednak ci bohaterowie to nie tylko banda żartownisiów, ale ludzie z ambicjami, marzeniami i… no, sercem.

Nie trzeba być fanem serii, żeby się dobrze bawić, ale jeśli znasz Borderlands, to znajdziesz tu mnóstwo genialnych nawiązań i znajomych twarzy. A jeśli nie, to może cię to zachęcić do odpalenia głównych gier.

Jeśli szukasz gier, które wciągną cię jak dobry serial, to The Walking Dead: The Telltale Definitive Series jest właśnie tym, czego potrzebujesz. To kompletna kolekcja wszystkich sezonów tej emocjonalnej opowieści, w której twoje decyzje naprawdę mają znaczenie.

Historia zaczyna się od Lee Everetta – faceta z trudną przeszłością, który w nowym świecie pełnym zombie dostaje drugą szansę. Trafia na osieroconą dziewczynkę, Clementine, i od tej pory staje się jej przewodnikiem oraz mentorem. To on uczy ją, jak przetrwać, komu ufać i jakie wartości są ważne, nawet w brutalnej rzeczywistości. Relacja między Lee a Clem to jedno z najmocniejszych ogniw całej serii – szczera, wzruszająca i absolutnie niezapomniana.

To właśnie Clementine jest sercem całej opowieści. Z nieśmiałej, niewinnej dziewczynki stopniowo staje się kimś, kto potrafi podjąć trudne decyzje, walczyć o swoje życie i ponosić konsekwencje swoich wyborów. To, kim się stanie, zależy od nas – od tego, jak pokierujemy jej ścieżką, jakie wartości jej przekażemy i jakie decyzje podejmiemy w jej imieniu. Czy będzie bezwzględna, czy zachowa resztki człowieczeństwa? Czy nauczy się ufać ludziom, czy raczej będzie samotnym wilkiem? To wszystko zależy od gracza.

Po drodze spotykamy masę świetnie napisanych postaci, z którymi naprawdę można się zżyć – a potem przeżywać dramaty, gdy gra (bez litości) odbiera nam niektórych z nich. Każdy sezon stawia przed Clementine nowe wyzwania, pokazując, jak wiele przeszła i jak zmienia się jej podejście do świata.

Git